राजकीय आरसा || वाघाची ओळख गर्जनेने नाही, तर लढाईने होते: शिवसेनेच्या वाटचालीवर आत्मचिंतनाचा आरसा!

राजकीय आरसा..

लोकन्याय मराठी संपादकीय...

महाराष्ट्राच्या राजकारणात सध्या बदलत्या समीकरणांमुळे अनेक चर्चांना उधाण आले आहे. याच पार्श्वभूमीवर 'शिवसेना (उद्धव ठाकरे गट)' यांच्या कार्यपद्धतीवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करणारा एक महत्त्वाचा लेख आम्ही आपणांपर्यंत पोहचवत आहोत. हा लेख टीकेपेक्षाही एका अपेक्षेच्या स्वरूपात मांडण्याचा प्रयत्न लोकन्याय मराठी करत आहे.

जनतेचे प्रश्न आणि रस्त्यावरील लढाई..

सध्या सरकारवर नाराज असलेली जनता विरोधी पक्षांकडे आशेने पाहत आहे. जनतेला केवळ भाषणांची नाही, तर प्रत्यक्ष लढणाऱ्या नेतृत्वाची गरज आहे. विरोधी पक्षाचे काम हे जनतेचे प्रश्न रस्त्यावर मांडणे हे असते. कांदा उत्पादक शेतकरी किंवा कर्जमाफीसारख्या गंभीर प्रश्नांवर राष्ट्रवादी काँग्रेसचे नेते आणि विशेषतः रोहित पवार हे गावपातळीवर जाऊन सरकारला प्रश्न विचारताना दिसत आहेत. दुसरीकडे, नीट (NEET) आणि टीईटी (TET) सारख्या परीक्षांमधील पेपरफुटीच्या मुद्द्यावर काँग्रेसचे कार्यकर्ते रस्त्यावर उतरून शिक्षण मंत्र्यांच्या गाड्या अडवून आंदोलन करत असताना, शिवसेना (उद्धव बाळासाहेब ठाकरे) कुठे होती? असा सवाल या मजकुरातून उपस्थित करण्यात आला आहे.

शिवसेनेची मूळ ओळख: आंदोलन आणि संघर्ष..

बाळासाहेब ठाकरे यांच्या काळात शिवसेना सरकारला धडकी भरवणारा पक्ष होता. लोक रस्त्यावर उतरतील या भीतीने सरकार निर्णय घेताना दहा वेळा विचार करायचे. मात्र, आज ती धाकधूक कोणाला वाटते का? असा प्रश्न कार्यकर्त्यांनीही स्वतःला विचारायला हवा.

फक्त पत्रकार परिषदा घेऊन किंवा सोशल मीडियावर पोस्ट टाकून विरोध पूर्ण होत नाही. लोकांच्या प्रश्नांसाठी रस्त्यावर उतरून संघर्ष करावा लागतो. संघटनात्मक पातळीवरही पक्षाला आता नवीन संघर्षाची गरज आहे, कारण केवळ मुंबईत मजबूत असून चालणार नाही, तर प्रत्येक जिल्ह्यात शिवसेनेचा आवाज उमटला पाहिजे.

राजकारणाचे बदललेले स्वरूप..

उद्धव ठाकरे यांना पाहण्यासाठी आजही गर्दी होते आणि ठाकरे हे नाव आजही मोठे आहे. मात्र, बदलत्या काळात लोक केवळ घराणी बघून मते देत नाहीत, हे पंकजा मुंडे आणि धीरज देशमुख यांच्या पराभवातून दिसून आले आहे. त्यामुळे आता आडनावापेक्षा मैदानात कोण लढतंय, हे लोक पाहतात.

शेवटी, हा लेख एका खऱ्या हिताच्या भावनेतून ही अपेक्षा व्यक्त करतो की, शिवसेनेने पुन्हा एकदा जनतेच्या प्रश्नांसाठी रस्त्यावर उतरावे. कारण, 'वाघाची ओळख ही गर्जनेने नाही, तर ती लढाईने होते!'.